سپس آن چنان كن كه در اوّل كردى تا حق خدا را در مال أو بگيرى . ونگير شتر پير را ونه كهن سال را ونه شكسته را ونه سل دار يا بمرض از پاى در افتاده را ونه عيبناك را . وأمين مگردان بر آن مالها مگر كسى را كه بدين أو وثوق دارى كه بمال مسلمانان رفق ومدارا كند ومهربان باشد تا مال را به ولىّ مسلمانان برساند كه در ميانشان قسمت كند ، ووكيل مگردان بر آن مواشي وابل مگر كسى را كه نيكوخواه ومهربان وامين ونگهبان باشد ، درشتى به آنها نكند وزيان نرساند ، نرنجاند وخسته نكند ، پس آنچه كه از أموال زكاة در نزد تو گرد آمده زود آنها را بسوى ما بفرست تا در هر جا كه خدا بدان امر فرموده است بگردانيم وصرف كنيم . پس چون آنها را امين تو براي آوردن گرفت بأو سفارش كن كه بطمع شير ميان شتر وبچهء شيرخوارش جدائى نيندازد ، وهمه شير آنرا ندوشد كه به بچه اش ضرر برسد ، وآنرا بسوار شدن خسته نگرداند ، وبين أو وديگر شتران در سوار شدن ودوشيدن بعدل رفتار كند ( يعنى گاهى بر أو سوار شود وگاهى بر ديگران وگاهى از أو بدوشد وگاهى از ديگران نه شير يكى را تمام بدوشد ودر همه راه بر يكى سوار شود ) وبايد آسان گرداند ورفاهت دهد خسته را واو را آسايش دهد ، وبر حيواني كه پايش سوده شد واز رفتار وامانده وبتنگ آمده آهستگى كند ودرنگ وتأنّى نمايد ، وبايد آنها را به غديرها وحوضهاى آب كه مىگذرند فرود آورد ووارد سازد وآنها را از زمين گياهدار به راههايى كه از گياه خالى است نگرداند ، وبايد آنها را در هر چند ساعتي در چراگاهها راحت دهد تا بفراغت اكل وشرب نمايند ، وبايد آنها را در نزد آبها وگياهها مهلت دهد تا باذن خدا فربه وپر مغز نه رنج ديده وخسته در نزد ما آورد كه آنها را على كتاب اللَّه وسنّت پيمبر خدا قسمت كنيم كه باين طور گفتيم عمل شود إنشاء اللَّه براي پاداش تو بزرگتر وبرشد ورستگاريت نزديكتر است .